Adembenemende zinnen
BOEKEN UIT AUSTRALIE
Na de tweede wereldoorlog emigreerde mijn moeders oudste broer met zijn gezin naar Australie. Daar wonen mijn neven nu dus, en ik had ze nooit gezien, behalve op foto's. Mannen met baarden zijn het, allemaal gek op boten en op varen. Zo'n vijftien jaar geleden zochten ze contact met de hier nog overgebleven familie. Twee maanden geleden kwamen ze naar Nederland voor een sentimental journey. Twee broers, uit Nederland vertrokken toen ze 12 en 14 jaar oud waren. Nu heerlijke aussies, kerels waar je fantastisch mee kunt praten en lachen.
Een van hen is zelfs gek op lezen (hoera, toch nóg iemand die gepassioneerd van boeken houdt in de familie!!!) en bracht voor mij een boek mee van zijn favoriete (Australische) auteur: Tim Winton. Ik kende zijn werk niet maar beloofde het spoedig te lezen en hem te mailen wat ik ervan vond. Ik heb inmiddels gemaild dat ik erg onder de indruk was van het boek en kreeg prompt een tweede boek uit Australie toegezonden. En per web-shop heb ik ook nog vier andere titels thuisbezorgd gekregen. Ik kan dus lezen. Meer boeken van Tim Winton.
Dat ik meer werk van hem wilde leren kennen wist ik meteen toen ik dit las – deze paar zinnen:
So I'm the teller. But why don't I keep my mouth shut? Why? Because I'm alone, the carrier of everyone's memories. So when the dusk comes, in that gloaming time of confusion when you can't tell a tree-stump from a kangaroo, an owl-hoot from a question in the night, the dark begins to open up like the ear of God and I babble it all out, try to get it straight in my mind, and listen now and then for a sigh, a whisper, some hint of absolution and comfort on the way.
(Tim Winton "In the winter dark")
Nu maar hopen dat zijn andere boeken niet tegenvallen.
shortlisted for the booker prize 1995, winner of the miles Franklin Literary award
